« وكيل‌مدافع متهم به قتل درباره چگونگي وقوع اين جنايت خانوادگي، اظهار داشت: جعفر، موكلم در زمان حادثه با همسرش درگيري فيزيكي پيدا مي‌كند، همسرش در حالت نامناسب و از روي ترس از خانه خارج مي‌شود و جعفر، همسرش را تهديد مي‌كند كه اگر به منزل بازنگردد اميرحسين، فرزند سه‌ساله‌شان را خواهد كشت. وي در تشريح چگونگي قتل، گفت: جعفر بعد از تهديد همسرش، دست‌هاي اميرحسين سه ساله را در حالي كه وي فكر مي‌كرده پدرش با او بازي مي‌كند، مي‌بندد و در اقدامي با چاقو سر او را مي‌برد. طهماسبي با اشاره به اينكه موكلش مدتي در زندان بود و با استناد به ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلا‌مي به پرداخت ديه محكوم شد، افزود: جعفر با وثيقه متناسب آزاد شد و سپس به تهران مسافرت كرد و به لحاظ مشكلا‌ت عصبي و عذاب وجدان با خوردن قرص، اقدام به خودكشي كرد » به نقل از روزنامه اعتماد ملی

کدام تفسیر از عدالت چنین پدری را فقط به پرداخت دیه محکوم می کند و  سپس او را آزاد می گذارد که در  کوچه و خیابان پرسه بزند؟ این همان عدالتی است که زنان آزاده را زندان می کند؟ همان که کارگران و معلمان گرسنه را محکوم می کند؟ علی فرح بخش روزنامه نگار زندانی را به یاد آورید که برای نوشتن تحلیلی از شاخصهای کلان اقتصادی کشور برای یک شرکت ژاپنی به جاسوسی محکوم شده!