چند سالی است که بین طرفداران سنتی حاکمیت مد شده که تا از لزوم استفاده از علم و الگوهای متداول توسعه صحبت میکنی بی هیچ مکثی مالزی را مثال میزنند. مالزی برای این دوستان تبدیل به مثالی شده برای نفی لزوم رابطه با غرب و تاکید بر چیز موهومی به عنوان مدل مدیریت اسلامی. یکی از دوستان که الان در استرالیا دانشجوی دکتراست کار جالبی کرده و بخشهائی از صحبتهای ماهاتیر محمد را با احمدی نژاد مقایسه کرده است. خیلی جالب شده به خصوص میزان استفاده از عدد و رقم را در حرفهای هر دو نفر مقایسه کنید. مثلا اینجا:

محمود احمدی نژاد:ما دنبال مردمی سازی هستیم نه خصوصی سازی. مشارکت مردم را بصورت مستقیم به شکل سهام عدالت وبصورت غیر مستقیم به شکل واگذاری در بورس انجام میدهیم.ما مخالف سرمایه گذاری نیستیم, بلکه مخالف تبعیض و تصرف منابع مالی توسط عده قلیلی هستیم.
ماهاتیر محمد:مادر کنار حقوق اکثریت به حقوق گروههای کوچک هم توجه کردیم به طوریکه مخل حقوق گروه اکثریت نشود.نتیجه آنکه سطح فقر از 32 به 4 درصد رسید.نه اینکه به هر قیمتی باید به توسعه رسید اما به هر حال باید قیمت آنرا بپردازید. همانقدر که به فقرا رسیدگی میشود به ثروتمندان هم باید رسیدگی شود. ما معتقديم سود بخش خصوصي از طريق ماليات به دولت نيز مي‌رسد. دولت 28% از سود بخش خصوصي را به عنوان ماليات دريافت مي‌كند در عوض دولت هيچ سرمايه گذاري در زمينه‌اي كه بخش خصوصي فعال است نمي‌كند.

بقیه اش را در وبلاگ فاخته مرادی بخوانید.