درست یا غلط من خطر جنگ را کاملا جدی گرفته ام و این نگرانی برایم خیلی جدی شده اما انگار در دور و بر هیچ کس اینطور نیست یا شاید به قول نسرین جنگ از مدتها پیش شروع شده در کوچه و خیابان. یک روز با طرح امنیت اجتماعی یک روز هم با گزینش و اخراج دانشجویان. نمی دانم به هر حال  حداقل کاری که میتوانم بکنم این است که از این به بعد برخی مطالبی که در مورد حمله به ایران می بینم را اینجا لینک بدهم. نویسنده مطلب زیر Chris Hedges نویسنده truthdig است که یک مجله اینرنتی پرخواننده است که تمایلات ضد جنگ و حقوق بشری دارد.

In the Hands of the Military

The last, best hope for averting a war with Iran lies with the United States military. The Democratic Congress, cowed by the Israel lobby and terrified of appearing weak on defense before the presidential elections, will do nothing to halt an attack. The media, especially the electronic press, is working overtime to whip up fear of a nuclear Iran and tar Tehran with abetting attacks against American troops in Iraq. The American public is complacent, unsure of what to believe, knocked off balance by fear and passive. We will be saved or doomed by our generals. ...

نهضت آزادی هم در بیانیه جدید خود خطر جنگ را کاملا جدی ارزیابی می کند:

در صورت ادامه وضعیت كنونی و موفقیت آمریكا در صدور قطعنامه‌ای دایر بر تحریم صدور نفت ایران، احتمال اقدام نظامی آمریكا علیه ایران به شدت افزایش خواهد یافت. دولت آمریكا احتمالاً، به بهانه اجرای مفاد قطعنامه‌‌ی سازمان ملل از نیروهای نظامیش در دریای عمان ـ در ورودی تنگه هرمز ـ برای مهار كردن و بازرسی كشتی‌ها، به مقصد ایران یا از مبدا ایران، استفاده خواهد كرد. در آن صورت، خطر درگیری نظامیان دو كشور بسیار جدی خواهد بود. اما تا پیش از تصویب چنان قطعنامه‌ای احتمال درگیری نظامی ضعیف است.  سوی دیگر، نمی‌توان و نباید احتمال حمله نظامی ـ موشكی اسرائیل را به مراكز معینی در ایران از نظر دور داشت. بیانات رئیس جمهوری ایران در مورد محو اسرائیل از روی كره‌ی زمین و تشكیك درباره وقوع یا ابعاد هولوكاست به وسیله آلمان هیتلری، به رغم تعدیل و توجیه بعدی این سخنان ـ كه نمی‌توانست آثار آن را خنثی یا كمرنگ كند ـ فرصتی بسیار مناسب و بهانه‌ای بسیار جدی به دست رهبران افراطی و فرصت‌طلب حاكم در اسرائیل داده است كه جنگ تبلیغاتی شدیدی را علیه ایران به راه اندازند و افكار عمومی ملتهای آمریكا و اروپا را آن‌چنان آماده سازند كه اگر اسرائیل در یك شرایط ویژه سیاسی بین المللی به مراكزی در ایران حمله موشكی كند، با اعتراض جدی و اثربخشی روبرو نشود. بی تردید، ایران هم واكنش مناسبی نشان خواهد داد، اما حاصل آن همان چیزی خواهد بود كه اسرائیل خواهان آن است و آن كشاندن دولت آمریكا به درگیری نظامی با ایران است.

تجربه جنگ‌های گذشته، به خصوص در قرن بیستم، حاكی از آن است كه جنگ هنگامی به وقوع می‌پیوندد كه دو طرف تخاصم و درگیری نتوانند میان اراده واقعی برای جنگ و بلوف و تهدید را از یكدیگر تمیز دهند. در جنگ روانی، طرفین درگیری از شیوه‌های تهدید و بلوف استفاده می‌كنند، اما ممكن است كه یك طرف بلوف را تهدید واقعی ارزیابی كند و به جای اقدامات سیاسی ـ دیپلماتیك پیشگیرانه، در شروع جنگ پیشقدم شود یا، برعكس، تهدید واقعی را بلوف تصور كند و با خوش خیالی و ساده‌اندیشی از اقدامات پیشگیرانه‌ی دیپلماتیك، اقتصادی و نظامی ممكن غفلت ورزد.

نهضت آزادی ایران همچنین از همه شخصیت‌ها، احزاب و گروه‌های ملی، ملی ـ مذهبی و روشنفكران عرفی، كه به میهن عزیزمان علاقه‌مند و به تمامیت ارضی آن متعهد هستند دعوت می‌كند كه علیه تهدیدهای خارجی و جنگ احتمالی موضع بگیرند و اعتراض نمایند. تهدید‌های خارجی دو پیامد قطعی و محتمل دارد. تشدید تهدیدها به نیروها و نهادهای سركوبگر، كه مخالف حقوق ملت هستند، بهانه می‌دهد كه آخرین بقایای دموكراسی را در ایران از بین ببرند. تهدیدهای خارجی و واكنش‌های كنونی به آنها به ضرر فرایند دموكراسی در ایران است.

و آخری هم تحلیل احمد زید آبادی در بی بی سی از گزارش حساس البرادعی که در روزهای آینده ارائه خواهد شد: