چند روزی است رادیو زمانه را از روی ماهواره گوش میکنم بد ندیدم نظراتم را بنویسم:

۱- تنوع و دلپذیری موسیقیهای رادیو زمانه عالی است. به خصوص آهنگهای زیرخاکی اش که انسان را به خاطرات اردوهای دانشجوئی و شبهای خوابگاه می برد.

۲- گویندگان و مجریهای رادیو زمانه اشتباههائی فراتر از تصور دارند. به نظر می رسد اغلبشان برای اولین بار پشت میکروفون قرار گرفته اند. تپقهای زیاد، تلفظ اشتباه کلمات و جمله بندیها و از همه بدتر لحن یکنواخت و نپخته گویندگان به هبچ وجه آدم را جذب نمی کند. فراز و فرود جملات و استفاده از لحنها و تونالیته های متناسب با متن ضمن جذب شنونده باعث می شود خواب آلودگی به او دست ندهد. به ویژه از آن جهت که احتمالا مخاطبان اصلی رادیو جوانها فرض شده اند هیچ نوع شور و هیجان متناسب با جوانان در لحن گویندگان نیست. نمی گویم مثل بهزاد در برنامه روز هفتم  رادیو BBC  باشند، می توانند از رادیو فردا الگو گیری کنند.

۳- کارگردانی برنامه ها هم اشکالاتی دارد. تداخل صدا و زمان گیریهای اشتباه گه گداری شنیده می شود.

۴- رادیو زمانه زیادی رادیو وبلاگستان شده. مثلا وقایع وبلاگیه محمود فرجامی اگرچه برای من خیلی دلنشین بود اما احتمالا مخاطب خارج از وبلاگستان را جذب نمی کند. همینطور بسیاری از موضوعات و بحثها تا حدودی مبتنی بر فضای داخلی وبلاگستان است که طبعا برای شنونده نا آشنا با وبلاگها که تصور می کنم اکثریت قاطع مخاطبان بالقوه رادیوها هستند خیلی جذاب نیست.

۵- کلاغستون نیک آهنگ کوثر چندان موفق از کار درنیامده. به خصوص صدای کاراکتر کلاغ که خیلی نچسب شده است. به نظر من کلا کوثر خیلی طنز پرداز شفاهی نیست، البته با توجه به محدودیتهای یک رسانه عمومی که او را از استفاده از شوخیهای جنسی و ... منع می کند.