مدتی پیش لیلی فرهاد پور به شیوه زشتی از خانه هنرمندان کنار گذاشته شد. همان موقع هم خیلی ها می گفتند که با تغییر دولت باید منتظر چرخش و تغییر در موضع مدیریت خانه هنرمندان بود. متاسفانه خبرهای بعدی این پیش بینی را محقق کرد آخرین اش اینکه خانم لیلی گلستان گفته اند به دلیل مخالفت آقای غریب پور مدیر خانه هنرمندان نمایشگاه عکسهای برگزیده مسابقه کاوه گلستان برگزار نخواهد شد و این یعنی یک ضربه حیاتی به یک رقابت هنری مستقل از حاکمیت. برای آقای غریب پور مدیر خانه هنرمندان متاسفم. حالا که نمایشگاه برگزار نمی شود انتخابهای خودم از بین عکسها را اینجا لینک می دهم. از بین مجموعه ها این دو را پسندیدم یکی این که خاطره ای مکرر و تلخ است برای ما جوانان امروز که البته گذر زمان برایمان شیرینش کرده و دیگری خاطره شیرین جوانان دیروز که البته گذر زمان برایشان محوش کرده. از بین تک عکسها برخی عکسها از پدیده سال (شاید هم معجزه هزاره سوم!) مثل این و این اثر گذارند به خصوص اگر این نوستالژی نزدیک را هم ببینی. ای کاش مسابقه محوری داشت به نام مهرورزی که در آن صورت این و این و این به ترتیب اول تا سوم می شدند (آن وقت این را چه می کردیم؟) این هم تقدیم به نسرین خوبم. این و این هم تقدیم به مردم با فرهنگ ایران که البته باهوش ترین مردم دنیا هم هستند. اما یک عکس ویژه هم هست که تقدیم می کنم به خودم و شما و همه آنهائی که شب راحت سر بر بالین می گذارند البته به استثنای زعمای قوم.