صدای آمریکا یا همان VOA برنامه ای دارد به نام میزگردی با شما که مجری آن فردی است به نام احمد بهارلو. من گاهی در صحبت با دوستان وقتی می خواستم نمونه ای از روحیه نا متساهل و اهل تعصب و افراط ایرانی در سرزمین تساهل و دموکراسی را مثال بزنم این آقا را نام می بردم. نحوه اداره برنامه و تلفنهائی که مردم می زنند از طرف ایشان اغلب بر اساس ناشکیبائی و نگاه یک سویه است. خدا نکند کسی بخواهد به نحوی از دولت ایران دفاع کند یا مخالف قضاوتهای مجری صحبت کند ابتدا با نگاه و نیشخند تمسخر آمیز و سپس با قطع تلفن آن شنونده موضوع مختومه می شود. معمولا (نه همیشه) ترکیب مهمانان برنامه هم یک جانبه و با محوریت همفکران وزارت خارجه آمریکاست. دیشب از همین برنامه شنیدم آقای بهارلو به خاطر فعالیتهای شجاعانه خود در راه دفاع از آزادی و حقوق بشر در ایران برنده یک جایزه بین المللی شده اند. برایم دو سوال پیش آمد اول اینکه آیا در ارزیابی تاثیر این برنامه شیوه غیر دموکراتیک اداره آن مهم نبوده است یعنی آیا چنین فردی می تواند سمبل خوبی برای دموکراسی خواهی باشد و دوم آنکه کسی که در چارچوب یک برنامه دفاع از دموکراسی و حقوق بشر اما به عنوان کارمند با حقوق مناسب و در شرایط کاملا امن کار می کند آیا شایسته قدردانی ای فراتر از یک کارمند است و عمل او فضیلتی اخلاقی در خود نهفته دارد؟