چند دقیقه پیش تلویزیون ایران گزارشی را پخش می کرد که در آن از مردم پرسیده می شد آیا یک بار اعدام برای صدام کافی است و اغلب پاسخ دهندگان هم می گفتند که نه کافی نیست و باید او را زجرکش می کردند. یکی هم آلترناتیو پیشنهادی خود را که ترکیبی از زنده زنده سوزاندن و تکه تکه تکه کردن او بود با هیجان و شهوت خشونت تشریح کرد. آیا این صدا و سیمای رسمی یک کشور است؟ این گونه تبلیغ خشونت و رفتار غیر انسانی چه جائی در اخلاق اسلامی دارد؟

در همین مورد دعوای خاتمی و سایت بازتاب هم به نظرم فوق العاده مهم و قابل توجه است. خاتمی گفته بود که از کشته شدن هیچ انسانی حتی اگر صدام باشد خوشحال نمی شود. بازتاب واکنش نشان داد که اعدام صدام نوعی قصاص است و چرا خاتمی که روحانی و سید است از اجرای حکم قصاص برائت جسته؟ پاسخ خاتمی به بازتاب نشان دهنده این نکته مهم است که او ضمن آنکه اعدام صدام را درک می کند اما از آن لذت نمی برد. حرف خاتمی حرف مهمی است آیا از اجرای مجازات مجرمان باید لذت هم برد؟ پاسخ خاتمی به این سوال منفی و پاسخ بازتابیها مثبت است. سایت بازتاب به خوبی سقف پذیرش نوسازی در محافظه کاران مذهبی را نمایش داده است. ای کاش خاتمی ورود به سیاست و انتخابات را فراموش کرده و همین ظرفیت سازی برای نوسازی شیعه را دنبال کند.