دوستی می گفت در جنبش زنان عده ای برای خود فرقه راه انداخته اند و مرید و مراد بازی در میانشان غوغا می کند. آن روز جدی نگرفتم. اما گویا بیراه نمی گفت آدم مریض احوالی که خیلی هم ناشناس نیست برای مطلب قبلی من کامنتهائی گذاشته که نیاز به پاسخ ندارد. می خواستم حذفشان کنم حیفم آمد زحمتش را برای تایپ و پابلیش چندباره کردن و از آن مهمتر ارادت ورزی به نوشین احمدی خراسانی و پروین اردلان به باد دهم. در این مملکت فرقه زیاد بوده این هم یکی مثل قبلیها فقط امیدوارم عاقبت اینها مثل قبلیها نشود.

پی نوشت: مجبورم کامنتهای این مطلب را حذف کنم.